Home
Videos uploaded by user “Manolis Katsoulis”
Carol of the Bells: Quincas Moreira - TOP 529
 
03:54
#Nude in common view #Νέο Αστέρι #Like #Love #Flowers # Quincas Moreira #Carol of the Bells #sss #🔴🔴🔴🔴🔴
Views: 694 Manolis Katsoulis
Χόρχε Λουίς Μπόρχες, «Ποίημα στους φίλους» (162)
 
04:49
Δεν μπορώ να σου δώσω λύσεις για όλα τα προβλήματα της ζωής σου, ούτε έχω απαντήσεις για τις αμφιβολίες και τους φόβους σου ˙ όμως μπορώ να σ’ ακούσω και να τα μοιραστώ μαζί σου. Δεν μπορώ ν’ αλλάξω το παρελθόν ή το μέλλον σου. Όμως όταν με χρειάζεσαι θα είμαι εκεί μαζί σου. Δεν μπορώ να αποτρέψω τα παραπατήματα σου. Μόνο μπορώ να σου προσφέρω το χέρι μου να κρατηθείς και να μη πέσεις. Οι χαρές σου, οι θρίαμβοι και οι επιτυχίες σου δεν είναι δικές μου. Όμως ειλικρινά απολαμβάνω να σε βλέπω ευτυχισμένο. Δεν μπορώ να περιορίσω μέσα σε όρια αυτά που πρέπει να πραγματοποιήσεις, όμως θα σου προσφέρω τον ελεύθερο χώρο που χρειάζεσαι για να μεγαλουργήσεις. Δεν μπορώ να αποτρέψω τις οδύνες σου όταν κάποιες θλίψεις σου σκίζουν την καρδιά, όμως μπορώ να κλάψω μαζί σου και να μαζέψω τα κομμάτια της για να την φτιάξουμε ξανά πιο δυνατή. Δεν μπορώ να σου πω ποιος είσαι ούτε ποιος πρέπει να γίνεις. Μόνο μπορώ να σ' αγαπώ όπως είσαι και να είμαι φίλος σου. Αυτές τις μέρες σκεφτόμουν τους φίλους μου και τις φίλες μου, δεν ήσουν πάνω ή κάτω ή στη μέση. Δεν ήσουν πρώτος ούτε τελευταίος στη λίστα. Δεν ήσουν το νούμερο ένα ούτε το τελευταίο. Να κοιμάσαι ευτυχισμένος. Να εκπέμπεις αγάπη. Να ξέρεις ότι είμαστε εδώ περαστικοί. Ας βελτιώσουμε τις σχέσεις με τους άλλους. Να αρπάζουμε τις ευκαιρίες. Να ακούμε την καρδιά μας. Να εκτιμούμε τη ζωή. Πάντως δεν έχω την αξίωση να είμαι ο πρώτος, ο δεύτερος ή ο τρίτος στη λίστα σου. Μου αρκεί που με θέλεις για φίλο. Ευχαριστώ που είμαι. Χόρχε Λουίς Μπόρχες, «Ποίημα στους φίλους» [πηγή: Χόρχε Λουίς Μπόρχες, Ποιήματα, μετάφραση. Δ. Καλομοίρης, Ελληνικά Γράμματα, 1995 Χόρχε Λουίς Μπόρχες Ένα ποίημα ύμνος στο αληθινό νόημα της φιλίας από τον σπουδαίο αυτόν συγγραφέα, που αναδεικνύει την αξία που έχουν οι αληθινοί φίλοι στη ζωή των ανθρώπων. Φίλοι που θα χαρούν με τη χαρά σου και θα λυπηθούν με την λύπη σου και όχι αντίστροφα. Φίλοι ειλικρινείς. Υπάρχουν άραγε; Κι όμως, η ζωή μας δείχνει ότι υπάρχουν άνθρωποι που έχουν βρει την αληθινή φιλία. Είναι αυτοί οι μερικοί τυχεροί, που αν μη τι άλλο θα πρέπει να αισθάνονται ευλογημένοι και χαρούμενοι... Αν θέλεις έναν κόσμο καλύτερο κοινοποίησε αυτό το βίντεο και στους φίλους σου.
Views: 1746 Manolis Katsoulis
Αγάπα Με Όσο Σε Αγαπώ  💜💜 Μανώλης Κατσούλης💜 TOP 349 💜
 
07:57
Love Me As I Love You 💜💜 En amor con el amor 💜💜 Verliebt in die Liebe 💜💜 In Love With The Love 💜💜 En amour avec l'amour 💜💜 Picture : Pixabay 💜💜 Μusic:* Dream Land-The 126ers* Minor With Cricket - Audionautix 💜💜 Αγάπα Με Όσο Σε Αγαπώ. Τριανταφυλλένια μου είσαι τόσο όμορφη, μα τόσο όμορφη που ακόμα και τα λουλούδια σε ζηλεύουν. Με αγαπάς. Το ξέρω! Το βλέπω στο πρόσωπο σου που είναι χαρούμενο και γελαστό σαν την Άνοιξη. Το βλέπω στα μάτια σου που όταν με κοιτούν λάμπουν σαν μοναχικά άστρα σε νυχτερινό ουρανό. Το βλέπω στα χείλη σου τα λατρευτά που δεν ξεχνούν ποτέ να μου τραγουδούν και να μιλούν για την αγάπη. Τριανταφυλλένια μου είσαι τόσο όμορφη, μα τόσο όμορφη ακόμα και όταν κοιμάσαι. Ναι, τα μεταξένια μαλλιά σου μοιάζουν να τα έβαψε με τα χρώματα του το ουράνιο τόξο καθώς το παρακαλούσα να γίνει ομπρέλα και να σε προστατέψει από τον βουερό άνεμο και την βροχή. Θέλω να σε πάρω στην αγκαλιά μου, να σε χαϊδέψω τρυφερά, αλλά φοβάμαι μη σε ξυπνήσω, μη τρομάξω τα βλέφαρα σου που ανοιγοκλείνουν σαν τις βεντάλιες του παγωνιού. Θέλω να μη ταράξω τα όνειρα σου. Άλλωστε το ολόγιομο φεγγάρι, που το περίμενες με τόση λαχτάρα ερωτοτροπώντας με την γη βγήκε μέσα από την θάλασσα πέρασε πάνω από την αυλή μας και κρύφτηκε πίσω από το ψηλό βουνό, δίνοντας παράγγελμα στους ερωτευμένους, να πάνε στις φωλιές τους, για να προϋπαντήσουν ο ένας τον άλλον, για να προϋπαντήσουν τα όνειρα τους. Τριανταφυλλένια μου είσαι τόσο όμορφη, μα τόσο όμορφη που όταν ξυπνήσεις θέλω αγαπημένη μου να μας βρει μια λατρεμένη μέρα. Ο ήλιος να λάμπει στον ουρανό όπως δεν έχει λάμψει μέχρι τώρα. Τα πουλιά να τιτιβίζουν του έρωτα και της αγάπης το τραγούδι. Κι εγώ θα τρέχω να σε πιάσω, σαν τις πεταλούδες, που κυνηγούν η μια την άλλη ανάμεσα στα δέντρα του δάσους. Πάνω στην ποδιά σου, ακούμπησα ένα δροσερό κόκκινο τριαντάφυλλο, για να ευωδιάζει και να θυμίζει σε όλους για πάντα το όνομά σου. Γιατί Τριανταφυλλένια με αγαπάς. Γιατί Τριανταφυλλένια είσαι αληθινή και δεν είσαι ένα όμορφο όνειρο. Γιατί Τριανταφυλλένια είσαι δική μου. Γιατί είσαι το πάν για μένα Τριανταφυλλένια και δεν θέλω τίποτα άλλο από σένα: Αγάπα Με Όσο Σε Αγαπώ. Μανώλης Κατσούλης
Views: 2063 Manolis Katsoulis
(95) Είσαι ότι πιο πολύτιμο στη ζωή μου
 
05:08
Και τότε μέσα από τα μάτια σου άρχισε να βγαίνει ένα φως που ξεκλείδωνε τις πύλες του παραδείσου και μου αναπτέρωνε την καρδιά με μοναδική επιθυμία την ολοκλήρωση της αγάπης μας. Γνώρισα δρόμους γεμάτους στοργή, ενθουσιασμού, και όμορφων εκπλήξεων αλλά και οδύνες και άφησα το παρελθόν πίσω στην βάσανο της λησμονιάς, χανόμουν στο παρόν και ευχόμουν το μέλλον μου να ανανεώνει αενάως το παρόν μου. Όταν αισθανόμουν τον πόνο της τρυφερότητας αφηνόμουν έρμαιο στην έκσταση της χαράς που μου προκαλούσαν οι πληγές σου καθώς τις επούλωνα από το κορμί σου, μεταφέροντας τες και εναποθέτοντας τες στο δικό μου κορμί. Χαιρόμουν όταν μάτωνα για να σε υπερασπιστώ και ευχαριστούσα με ευγνωμοσύνη το θεό που μου χάριζε μια ακόμη ημέρα ευτυχίας δίπλα σου. Μαζί σου έμαθα να αγαπώ πραγματικά. Έμαθα να μη θυμώνω, να μην υποπτεύομαι, να μην είμαι αδιάκριτος αλλά και να μην έχω από εσένα μυστικά. Έμαθα να σε προστατεύω, να ονειρεύομαι, να ελπίζω και να τραγουδώ με τις πιο λεπτές μου χορδές τον έρωτα για σένα που φώλιαζε στην καρδιά μου και ακουμπώντας με απόλυτη εμπιστοσύνη τα χείλη μου στα χείλη σου καθώς σε φιλούσα σου ψιθύριζα πως: «Είσαι ότι πιο πολύτιμο στη ζωή μου» και ότι: «Αγάπη σημαίνει να αφήνεσαι στο έλεος της, χωρίς προαπαιτούμενα και εγγυήσεις με την βεβαιότητα ότι θα χαρίσεις σε αυτόν που αγαπάς την συγκατοίκηση στην ευτυχία και στο θρίαμβο της πραγματικής αγάπης γιατί η αγάπη είναι μία πράξη πίστης και όποιος δεν μπορεί να πιστέψει, δεν μπορεί και να αγαπήσει.»
Views: 1193 Manolis Katsoulis
Sugar  Sugar -  Manolis Katsoulis - 🙏 TOP 402 💔
 
02:34
Picture: Pixabay ​💜🙏402💔🙏💔Satin Sugar: Huma - Huma
Views: 1595 Manolis Katsoulis
Last Kiss Goodnight -  Kevin MacLeod
 
04:50
Τελευταίο φιλί. Καληνύχτα
Views: 243 Manolis Katsoulis
Behold the Sun #🎵💜🎵💔🎵💛🎵💚🎵 👩🐾🐶
 
06:24
Δες τον Ήλιο 💜 Kìa mặt trời 🎵 Behald T. Sun 💔 Behalde T. Sonne 🎵renklendirme💛🎵💚🎵 👩🐾🐶
Views: 6364 Manolis Katsoulis
Φέρτε μας πίσω τα "ελγίνεια" μάρμαρα του Παρθενώνα
 
02:53
https://youtu.be/c0T8zH8ov3U Ο Περικλής ένα χρόνο μετά την ολοκλήρωση του Παρθενώνα ζήτησε από τους Αθηναίους οικονομική ενίσχυση για να αντιμετωπίσει έναν πιθανό πόλεμο με την Σπάρτη. Για να βρεθούν τα χρήματα πρότεινε, αν ήταν απαραίτητο, να αφαιρεθεί ο χρυσός από το μεγάλο άγαλμα της Αθηνάς. Λίγο μετά ο Περικλής και το ένα τρίτο των κατοίκων της πόλης πεθαίνει από λοιμό. Η Αθήνα συντρίβεται κατά την διάρκεια του λεγόμενου «Πελοποννησιακού Πολέμου» από τους Σπαρτιάτες οι οποίοι μετατρέπουν τον Παρθενώνα σε στρατιωτικό καταυλισμό. Τα επόμενα 2000 χρόνια θα βανδαλίσουν το ωραιότερο μνημείο του κόσμου, οι Ρωμαίοι, οι βάρβαροι, οι χριστιανοί, οι μουσουλμάνοι, οι Τούρκοι. Η τελευταία βεβήλωση επέρχεται το 18ο και 19ο αιώνα, όταν οι Ευρωπαίοι ανακάλυψαν ξανά την κλασσική Ελλάδα και χωρίς κανένα σεβασμό την λεηλάτησαν και μαζί με αυτήν βέβαια λεηλάτησαν και τα εναπομείναντα γλυπτά του Παρθενώνα, τα διασημότερα των οποίων τα «ελγίνεια» μάρμαρα βρίσκονται μέχρι και σήμερα στο βρετανικό μουσείο. Φέρτε μας λοιπόν πίσω τα «ελγίνεια» μάρμαρα διότι αυτά τα Γλυπτά ανήκουν στον Παρθενώνα και στην Ελλάδα. Από εδώ αποσπάστηκαν βίαια και παράνομα και μεταφέρθηκαν εκεί που είναι τώρα από το Λόρδο Έλγιν. Τα επίσημα εγκαίνια του Παρθενώνα έγιναν στα μεγάλα Παναθήναια του 439. Ωστόσο, το στόλισμα του ναού με τα αγάλματα του Φειδία, στη ζωφόρο και στις μετόπες, συνεχιζόταν και τελείωσε το 432. Δηλαδή για να τελειώσει ολότελα ο ναός, χρειάστηκαν δεκαπέντε χρόνια.
Views: 594 Manolis Katsoulis
Beautiful women in the forest  ❤️  Manolis Katsoulis 💙 TOP 479
 
02:39
❤️Music: Earthy Crust - Jigle Partner 💙 Belle donne nella foresta ❤️ Belles femmes dans la forêt 💜 Schöne Frauen im Wald❤️森の美しい女性たち💙 Mujeres hermosas en el bosque ❤️ Piękne kobiety w lesie 💙 Красивые женщины в лесу ❤️ المرأة الجميلة في الغابة
Views: 3344 Manolis Katsoulis
Απόλλων και Δάφνη - Apollo_and_Daphne (146)
 
03:38
Και ο φλογισμένος από το βέλος του έρωτα, θεός, θα κλαίει απαρηγόρητος «Τη Δάφνη πρωταγάπησε κάποτε ο Απόλλων, που από θυμό τον έσπρωξε ο Έρωτας σε εκείνη. Όταν ο Φοίβος σκότωσε το Δράκο και χαιρόταν, τον Έρωτα ειρωνεύθηκε, για τα δικά του βέλη. «Τι θες, εσύ, μικρό παιδί κι έχεις τέτοια όπλα; Αυτά μόνο ταιριάζουνε στους ώμους τους δικούς μου. Εγώ μπορώ τον κάθε εχθρό με αυτά να εξοντώνω. Πριν από λίγο ξάπλωσα τον Πύθωνα στο χώμα, και τον τεράστιο όγκο του τον γέμισα σαΐτες. Να μην ανακατεύεσαι με τα δικά μου όπλα και μη ζητάς να σ' επαινούν για τις δικές μου χάρες. Μείνε με τη λαμπάδα σου, αγάπες να φουντώνεις.» Αμέσως ανταπάντησε ο γιος της Αφροδίτης. «Εσύ, που όλους τους στόχους σου με βέλη σημαδεύεις και κάθε πλάσμα ζωντανό στο έδαφος ξαπλώνεις, πάντα θα υπολείπεσαι της δόξας της δικής μου, κι ετοιμάσου να δεχτείς τα ερωτικά μου βέλη.» Με τα φτερά του πέταξε σκίζοντας τον αέρα κι απ' την κορφή του Παρνασσού στρώθηκε στο σημάδι. Απ' τις χορδές του τόξου του έφυγαν δυο σαΐτες, που η μια σβήνει τον έρωτα κι η άλλη τον ανάβει. Η δεύτερη, η ολόχρυση, με αιχμηρή τη μύτη κάρφωσε τον Απόλλωνα και του ανάβει πόθο. Η πρώτη, που ήταν χάλκινη με μύτη στομωμένη στη Δάφνη πάνω κάρφωσε, στου Πηνειού την κόρη. Ο Απόλλων ερωτεύεται την όμορφη τη Νύμφη, μα αυτή δεν καταδέχεται να μάθει το όνομά του, και μοναχή της κυνηγά αγρίμια μες στο δάσος με μια ταινία στα μαλλιά, στην Άρτεμη να μοιάζει. Πολλοί την ερωτεύτηκαν. Μα εκείνη δε νοιαζόταν για ειδύλλια και παντρειές και τους απέφευγε όλους Ευχαριστιόταν μοναχή στα δάση να πλανιέται. Κάποια φορά την πίεσε ο γέρος της πατέρας «Ήρθε η ώρα, κόρη μου, να δω κι εγώ εγγόνια.» Κι εκείνη που δεν ήθελε τις τελετές του γάμου, με κόκκινο το πρόσωπο απ' της ντροπής το χρώμα, απ' το λαιμό αγκάλιασε τον Πηνειό και είπε: «Πατέρα, σε παρακαλώ, άσε με αγνή να ζήσω, σαν τη Θεά την Άρτεμη, για πάντα στη ζωή μου.» Συμφώνησε ο γέροντας. Όμως η ομορφιά της δεν την αφήνει να γευτεί αυτό που επιθυμούσε. Ο Απόλλωνας την αγαπά. Θέλει να την κερδίσει. Γυρεύει ανταπόκριση, μα όλα τον προδίδουν κι η μαντική η τέχνη του ανώφελη του είναι. Όπως αρπάζουνε φωτιά τα καλαμένια στάχυα, από δαδί που άτυχα πλησίασε το φράχτη ή το ‘ριξε απρόσεχτα, σαν έφεξε η μέρα, διαβάτης κι άρπαξε φωτιά και φούντωσε η φλόγα έτσι φλογίζεται ο θεός, καίγεται η καρδιά του γιατί εκεί μέσα κατοικεί ο μάταιος ερωτάς του. Βλέπει τα αστόλιστα μαλλιά να χύνονται στους ώμους -αλήθεια πώς να έμοιαζαν σαν θα ‘ταν στολισμένα;- Τα μάτια της παρατηρεί, που λάμπουνε σαν άστρα. Τα δάχτυλα, τα χέρια της με τα γυμνά της μπράτσα και το μικρό το στόμα της, -τι μάταιο να βλέπει! Με το μυαλό φαντάζεται και τα κρυφά της μέρη. Η Δάφνη φεύγει γρήγορα όταν τον συναντάει. Δεν κάθεται ούτε λεπτό τα λόγια του ν' ακούσει. «Σε ικετεύω, Νύμφη μου, μείνε! Δεν είμ’ εχθρός σου. Μην τρέχεις όπως φεύγουνε τα αρνιά μπροστά στο λύκο, τα ελάφια μπρος στο λέοντα κι όπως τα περιστέρια με τα τρεμάμενα φτερά μπρος στ' αετού τη θέα. Εκείνα έχουν πίσω τους καθένα τον εχθρό του, όμως εσύ ξοπίσω σου τον ερωτά μου έχεις. Φυλάξου να μην γκρεμιστείς και πέσεις στα αγκάθια και χαραχτούν οι γάμπες σου μ' αταίριαστα σημάδια και προκαλέσω άθελα τέτοιο δικό σου πόνο. Μην είσαι τόσο βιαστική! Σταμάτα να φοβάσαι, θα περπατάω πίσω σου αν πάψεις τη φυγή σου. Να μάθεις δε με ρώτησες ποιο είναι το όνομά μου. Δεν είμαι εγώ απ' τα βουνά, μα ούτε και τσοπάνος να βόσκω τα κοπάδια μου σε τούτα εδώ τα μέρη. Αν ήξερες ποιος ήμουνα δε θα ‘τρεχες καθόλου. Δική μου η χώρα των Δελφών, η Τένεδος κι η Κλάρος, κι εμένα όλοι προσκυνούν στην πόλη των Πατάρων. Ο Δίας είν' πατέρας μου, κι εγώ αποκαλύπτω μελλούμενα και τωρινά κι αυτά που έχουν γίνει. Με τις χορδές της λύρας μου δένονται τα τραγούδια. Τα βέλη μου αλάθευτα, βρίσκουν παντού το στόχο, όπως αυτό που άνοιξε πληγή μες στην καρδιά μου. Την ιατρική ανακάλυψα κι ο κόσμος με ικετεύει, στα χέρια μου τα βότανα βρίσκουν τη δύναμή τους, μα βότανο δε βρίσκεται τον έρωτα να γιάνει κι όλες οι τέχνες άχρηστες είναι για μένα τώρα.» Θα ‘λεγε περισσότερα, μα η Πηνειίδα Νύμφη τα λόγια του δεν κάθισε ούτε στιγμή ν' ακούσει, και προσπαθούσε να σωθεί με βήμα φοβισμένο. Ο αέρας, καθώς έτρεχε, γύμνωνε το κορμί της, το ρούχο της ανέμιζε. Και τα λυτά μαλλιά της η αύρα με απαλές πνοές τα 'στελνε προς τα πίσω. Και η φυγή την έκανε πιο όμορφη να μοιάζει. Ο Απόλλωνας, μη θέλοντας τα κάλλη της να χάσει, με βήμα που όλο φούντωνε όπως κι ο ερωτάς του, τα χνάρια της ακολουθεί, πατάει όπου πατούσε. Κι έμοιαζαν σκύλος με λαγό που τρέχουν στο λιβάδι. Ο σκύλος τρέχει ορμητικά το θήραμα μη χάσει και ο λαγός με τη φυγή γυρεύει σωτηρία. Ο σκύλος κάθε π' ακουμπά το θύμα του στα πόδια νομίζει πως τα δόντια του μπορούν να το αρπάξουν. Μα κι ο λαγός πως θα πιαστεί δε θέλει να πιστέψει και με ύστατη προσπάθεια τη σύλληψη αποφεύγει. Όμοια η Νύμφη κι ο Θεός, τρέχουν σαν τα αγρίμια, εκείνος απ' τον έρωτα κι εκείνη από το φόβο. Του δίνει ο έρωτας φτερά, αναπνοή δεν παίρνει, ,,,,,,, ΟΒΙΔΙΟΣ
Views: 671 Manolis Katsoulis
Three Kinds of Suns 🌞Norma Rockwell 🌞TOP 509 🌞
 
03:15
https://www.youtube.com/watch?v=KeRs0YheP38 🌞🌞🌞🌞 Pictures: Pixabay 🌞🌞🌞🌞
Views: 593 Manolis Katsoulis
Dolls in the garden with roses 🌹 HD 🌹 TOP 467 💚 follow now 💙
 
03:40
Pictures: Pixaday Music: Hon Kyoku - Stale Mate -دمى في الحديقة مع الورود- Κούκλες στον κήπο με τριαντάφυλλα -Poppe in die tuin met rose -Búp bê trong vườn với hoa hồng - Poupées dans le jardin avec des roses -בובות בגינה עם ורדים -Puppen im Garten mit Rosen - バラの庭の人形 - Boneka di taman dengan bunga mawar - Boneka di taman dengan bunga mawar -Bambole in giardino con rose -Bonecos no jardim com rosas - Куклы в саду с розами Triangle 💚 follow now 💙
Views: 7972 Manolis Katsoulis
Santorini  -  Love from Greece
 
04:27
Love from Greece
Views: 5750 Manolis Katsoulis
Demoiselle - Rondo Brothers - (Seascape) TOP 534
 
03:00
Lovely Video https://www.youtube.com/watch?v=iSKwAKa4sQg Paysage marin - Meerblick - נוֹף יָמִי - 海景 - Paesaggio marino - Marina -
Views: 33445 Manolis Katsoulis
(72) Το τραγούδι μου αυτό θέλω να φτάσει στον ουρανό
 
04:07
Ψάχνω τη δροσιά του αέρα και το φέγγος των αστεριών, τα όμορφα φύλα των δένδρων και τη μυρωδιά από τα άνθη του δάσους της ακρογιαλιάς, όλα αυτά που μου χάρισες τη νύχτα των στεναγμών και την μορφή σου χαράζω στην άμμο με διαμάντι τις θύμισες. Το τραγούδι μου αυτό θέλω να φτάσει στον ουρανό. Μαδημένες από τον πόνο της απουσίας σου οι φτερούγες του ονείρου μου σε ψάχνουν Άγγελε μου, αιωρούμενες όπως τότε πάνω από τα φωτεινά μηνύματα αγάπης και έρωτα που μας έστελνε το ολόγιομο φεγγάρι, ζωγραφίζοντας με το λάμπος του δρόμους ευτυχίας στο χιλιοσπασμένο κορμί της θάλασσας. Το τραγούδι μου αυτό θέλω να φτάσει στον ουρανό. Πώς να χωρέσει μέσα στις κόρες των ματιών μου τόση θλίψη; Πώς να πετάξει πάνω από το γαλάζιο των βουνών και της θάλασσας του Αιγαίου τόσος πόνος; Το τραγούδι μου αυτό θέλω να φτάσει στον ουρανό. Ξέπλεκα μαλλιά και χείλη βελούδινα, τραγούδι του ανέμου και της θύελλας, κόρη του γιαλού, τόσα μαργαριτάρια πως χώραγαν μέσα σε δυο μπλε κοχύλια; Κι όταν τα μάτια μου στέγνωσαν από τα δάκρυα είδα πως χωρίς εσένα τις ομορφιές που έβλεπαν έπαψαν να τις βλέπουν. Το τραγούδι μου αυτό θέλω να φτάσει στον ουρανό.
Views: 505 Manolis Katsoulis
Blonde Angel - Manolis Katsoulis 🔴 TOP 493 🔴Music Video
 
02:27
Pictures Pixaday Music: Reflection Pool - JR Tundra
Views: 4655 Manolis Katsoulis
Silhouette 🌞 TOP 403 🌞  10 BEST  - United States
 
05:39
#top1- For more videos, sign up for my channel!!! Pictures: Pixabay https://youtu.be/zgk4vqnBplM https://www.youtube.com/watch?v=MbQYwxd6JG8 Music: Air Prelude - Kevin MacLeod - Силуэт - 轮廓 - Silweta flowers for flower bouquets #Celebrate #Women's #Day #μίξη
Views: 1496268 Manolis Katsoulis
Έσκυψες και με φίλησες - Μανώλης Κατσούλης 💛 TOP 💛
 
03:21
-Mi hai piegato e baciato- You bent and kissed me - Vous vous êtes penché et m'a embrassé - Du hast dich gebeugt und mich geküsst -Te inclinaste y me besaste - Você se inclinou e me beijou - Με αγκάλιασες και με έσφιξες γερά πάνω σου και μου είπες, πως μ’ αγαπάς......Δε μίλησα...... Μου είπες, πως με λατρεύεις....Πάλι δεν μίλησα.... Έσκυψες και με φίλησες....Πάλι δεν ανταποκρίθηκα.... Με ρώτησες: "Γιατί; Μα γιατί;" Σε κοίταξα θλιμμένα και όταν ένα δάκρυ έτρεξε από το μάγουλο μου, σου είπα..... «Και τον Χριστό τον αγάπησαν και τον λάτρεψαν και τον φίλησαν.... ΜΑ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ, ΣΧΕΔΌΝ ΌΛΟΙ,ΤΟΝ ΠΡΌΔΩΣΑΝ και σήμερα πλέον, μόνο οι παπαρούνες φορούν ακόμα στο λαιμό τους, χωρίς ιδιοτέλεια, το σταυρό του μαρτυρίου του.
Views: 500 Manolis Katsoulis
Μισώ τους Έλληνες διότι…
 
05:37
https://www.facebook.com/ https://youtu.be/arXM1_vhpjs 💖🇬🇷💖🇬🇷💖🇬🇷💖🇬🇷💖🇬🇷💖🇬🇷💖🇬🇷💖🇬🇷💖🇬🇷 (I hate the Greeks because ...) Γι αυτό παρόλο που τους μισώ, δεν μπορώ να μη τους θαυμάζω και να μη τους σέβομαι ..... ΣΟΚάρει η ομολογία μιας Ελβετίδας μοναχής: “Μισώ τους Έλληνες διότι…” Το βιβλίο με τίτλο «Σκυλάνθρωποι» αναφέρει (σαν γεγονός που κάποιοι όμως το αμφισβητούν) την αφήγηση μιας Ελβετίδας που επιχειρεί να ερμηνεύσει με ενδιαφέροντα τρόπο την διαχρονικά άσχημη συμπεριφορά των Ευρωπαίων απέναντι στην Ελλάδα και στους Έλληνες. H Ελβετίδα μοναχή (που δεν αναφέρεται (?) το όνομα της ) αφηγείται: «Τα ζώα δεν συγχωρούν ποτέ στον άνθρωπο τη βελτίωση της συμπεριφοράς τους, γιατί νιώθουν ότι αυτή η βελτίωση τ’ απομακρύνει από τη φύση τους και όποτε δίνεται η ευκαιρία το μίσος εκρήγνυται». «Είναι ακριβώς αυτό που συμβαίνει μ’ εμάς τους Ευρωπαίους και τους Έλληνες! Αν υπάρχει μια φυλή στον κόσμο που κυριολεκτικά τη μισώ αφόρητα, αυτή η φυλή είναι οι Έλληνες»! Και τεκμηριώνει την άποψή της λέγοντας ότι στα γυμνασιακά της χρόνια ένιωθε «ψυχικά καταπιεσμένη» γιατί «Οι Σοφοί μας Δάσκαλοι δεν μας δίδαξαν τίποτα που να μην το είχαν ήδη Ανακαλύψει, Εξηγήσει, να μην να μην το είχαν Τεκμηριώσει, να μην το είχαν Τελειοποιήσει οι Αρχαίοι Έλληνες»! Κι αν κάποτε ανέφεραν κανένα άλλον συγγενή της Γνώσης και της Σοφίας, που δεν ήταν Έλληνας, στο τέλος πάντα κατέληγαν ότι η Γνώση του και η Σοφία του ήταν βασισμένη επάνω στη Σοφία κάποιου Έλληνα Φιλόσοφου! Σιγά σιγά ένιωθα πως οι Γνώσεις μου, οι Σκέψεις μου, τα Αισθήματά μου, η Προσωπικότητά μου, ο Κόσμος μου, η Ύπαρξή μου ως το πιο έσχατο κύτταρο μου ήταν όλα επηρεασμένα, ήταν ταγμένα σε αυτό που σήμερα ονομάζουμε «Η Φιλοσοφία των Αρχαίων Ελλήνων»! «Αργότερα στο πανεπιστήμιο, η κατάσταση έγινε δραματική. Ο Ασκληπιός από τη μια, ο Ιπποκράτης απ’ την άλλη! Ο Γαληνός τη μια μέρα, ο Ορειβάσιος την επομένη! Ο Αέτιος το πρωί, Αλέξανδρος Τραλλιανός τ’ απόγευμα! Παύλος ο Αιγινίτης από ‘δω, Στέφανος ο Αθηναίος από ‘κει. Δεν μπορούσα ν’ανοίξω βιβλίο χωρίς να βρω μπροστά μου την ελληνική παρουσία. Δεν τολμούσα να πιάσω στα χέρια μου λεξικό για να βρω μια δύσκολη, σπάνια, μια χρήσιμη, μια έξυπνη, μια όμορφη, μια μεστωμένη λέξη. Όλες ελληνικές! Και άλλες αμέτρητες σαν την άμμο τω ν θαλασσών και των ποταμών, ελληνικής κι αυτές προέλευσης! Πρόκειται για φαινόμενο ομαδικό! Έτσι αισθανόμαστε λίγο πολύ όλοι μας απέναντι στους Έλληνες. Τους μισούμε όπως τα ζώα τους θηριοδαμαστές. Και μόλις μας δίνεται η ευκαιρία χυμάμε, τους δαγκώνουμε και τους κατασπαράζουμε. Γιατί στο βάθος ξέρουμε ότι κάποτε είμασταν ζώα μ’ όλη τη σημασία της λέξης κι είναι αυτοί, οι Έλληνες, πάλι οι Έλληνες, πάντα οι Έλληνες, που μας έβγαλαν από τη ζωώδη υπόσταση και μας ανεβάσανε στην ίδια με τους εαυτούς τους ανθρώπινη βαθμίδα! Δεν αγαπάμε κάτι που θαυμάζουμε. Ρίξε μια ματιά στην ιστορία και θα διαπιστώσεις ότι όλοι οι Ευρωπαίοι, με αρχηγούς τους Λατίνους και το Βατικανό, λυσσάξαμε να τους εξαφανίσουμε τους Έλληνες από το πρόσωπο της γης! Δεν θα βρεις και δεν θα φανταστείς συνδυασμό εγκλήματος, πλεκτάνης και παγίδας που δεν το σκαρφιστήκαμε και δεν το πραγματώσαμε για να τους εξολοθρεύσουμε! Η ιστορία με το μίσος κατά των Ελλήνων ποτέ δεν ξέφτισε. Ο σύγχρονος πολιτισμένος άνθρωπος είναι ο ίδιος και χειρότερος. Δεν θα επιτρέψει ποτέ η δύση και ιδιαίτερα το Βατικανό, να επιβιώσει στην αυλόπορτα της Ευρώπης, στα πλευρά της Ασίας και στο κατώφλι της Αφρικής ο Ελληνισμός γιατί θεωρούν ότι τους αφαιρεί Σεβασμό και Κύρος! Γι αυτό παρόλο που τους μισώ, γιατί δεν προέρχομαι από τη φυλή τους, δεν μπορώ να μη τους θαυμάζω και να μη τους σέβομαι και θα συνεχίσω να Μελετάω τον Πλάτωνα, τον Σωκράτη και τον Περικλή όσο θα ζω, διδάσκοντας στα παιδιά μου τη Δύναμη της Σοφίας τους και την επιρροή της στη Ζωή μας και στην Ευτυχία μας!» ΝΙΤΣΕ, ΓΚΑΙΤΕ, ΣΙΛΕΡ, Friedrich Nietzsche, ΙΔΟΥ ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ, ΜΙΣΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ: Το διαβάσαμε από το: ΤΡΕΙΣ ΜΕΓΑΛΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΕΞΗΓΟΥΝ ΓΙΑΤΙ ΜΙΣΟΥΝ ΘΑΝΑΣΙΜΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ! http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2012/11/blog-post_7268.html#ixzz4EZr55yoD
Views: 103939 Manolis Katsoulis
(164) Το μικρό κορίτσι (της Χιροσιμα) -  Ναζίμ Χικμέτ
 
05:21
Εγώ είμαι, εγώ είμαι που χτυπάω την πόρτα σας Εδώ ή αλλού, χτυπάω όλες τις πόρτες Ω, μην τρομάζετε καθόλου πούμαι αθώρητη Κανένας μια μικρή νεκρή δεν μπορεί νάιδει Εδώ και δέκα χρόνια, εδώ καθόμουνα Στη Χιροσίμα ο θάνατος με βρήκε Κ’ είμαι παιδί, τα εφτά δεν τα καλόκλεισα Μα τα νεκρά παιδιά δε μεγαλώνουν. Πήραν πρώτα φωτιά οι μακριές πλεξούδες μου Μου καήκανε τα χέρια και τα μάτια Όλη-Όλη μια φουχτίτσα στάχτη απόμεινα Την πήρε ο άνεμος κι’ αυτή σ’ ένα ουρανό συγνεφιασμένο. Ω, μη θαρρείτε πως ζητάω για μένα τίποτα, Κανείς εμένα δε μπορεί να με γλυκάνει Τι το παιδί που σαν εφημερίδα κάηκε Δεν μπορεί πια τις καραμέλες σας να φάει.
Views: 748 Manolis Katsoulis
In Albany New York - The 126ers - YouTube
 
02:37
In Albany New York - The 126ers - YouTube
Views: 7374 Manolis Katsoulis
GREECE: The Garden of Gods - ΕΛΛΆΔΑ: Ο Κήπος των Θεών
 
05:25
https://www.youtube.com/watch?v=c0T8zH8ov3U #GRECE le jardin des dieux #TUYỆT VỜI Vườn của các vị thần #ГЪРЦИЯ Градината на боговете #GRIECHENLAND der Garten der Götter #יוון גן האלים#ギリシャ神の園 #YUNANI Taman Dewata #TOP 536 #GRECIA el Jardín de los Dioses #GRECIA il giardino degli dei #GRÉCIA, o jardim dos deuses #ГРЕЦІЯ сад богів #گرجستان باغ خدایان #GRECJA to Ogród Bogów #ГРЕЦИЯ Сад Богов #YUNANİSTAN Tanrıların Bahçesi ##
Views: 1088 Manolis Katsoulis
(87) Χορός νοσταλγίας - Γεωργία Σπάλα
 
04:01
Και είναι που μυρίζει έρωτα η ανάσα της νύχτας, Χορός νοσταλγίας Αναμνήσεις σκίζουν το γαζί της σκέψης. Αναμνήσεις που χορεύουν τραγούδια παλιά, νοσταλγικά. Αναμνήσεις, φύλλα κόκκινα, καφετιά, φύλλα που δεν γέρνουν να κοιμηθούν πουθενά. Ταξίδια στο σκοτάδι κάνει ο νους. Είναι ο ήχος της φωνής σου που περπατά με θόρυβο, αναστατώνοντας την ερημιά, στα άδεια στενά του μυαλού. Είναι το επίπονο χάδι των ματιών σου που της λήθης την πόρτα γρατζουνά. Είναι και κείνο το φιλί σου αντάρτης, που καλπάζει κραυγάζοντας ιαχές, ξεκλειδώνοντας πόρτες καλά αμπαρωμένες, σπάζοντας πόρτες ερμητικά κλειστές. Και είναι που μυρίζει έρωτα η ανάσα της νύχτας, καθώς τ' ακροδάχτυλα του σκοταδιού την χαϊδεύουν απαλά. Γεωργία Σπάλα
Views: 3521 Manolis Katsoulis
🌹 481🌹  Wow that's nice - Manolis Katsoulis 🌹
 
02:20
Pictures Pixaday 🌹 Music: Museums - Silent Partner 🌹 Ουαου !!! Αυτό είναι ωραίο 🌹 Вау это здорво 🌹 Wow c'est cool 🌹 Wow, das ist nett 🌹 vaya, eso es bonito 🌹 Wow che bello 🌹 哇,那可真好 🌹 Wauw, dat is fijn 🌹 hű, az szép 🌹Wow, to miłe 🌹 Uau, é legal🌹 OOO, asta e dragut 🌹 Vay canına, bu hoş
Views: 2131 Manolis Katsoulis
(14) Πάνω στις Ράγες του Ουράνιου Τόξου
 
06:12
(14) Πάνω στις Ράγες του Ουράνιου Τόξου 1 Ξέρω αγαπημένη μου ότι είσαι εύθραυστη σαν ένα λουλούδι. Ένα λουλούδι αφημένο στον καλό αλλά και κακό καιρό. Εκεί όπου υπάρχει η βροχή και ο δυνατός αέρας και ο καυτερός ήλιος. Χόρεψε μαζί τους λοιπόν και γίνε ένα πουλί που πετάει, όχι σκλαβωμένη μέσα σε ένα χρυσό κλουβί αλλά ελεύθερη αφημένη στις ομορφιές ενός απέραντου γαλανόλευκου ουρανού. 2 Ήθελα να σου μιλήσω για την χαρά της αγάπης. Αλλά πως μπορώ να πω κάτι, μόνο γι αυτή όταν η πραγματική αγάπη δεν είναι μόνο χαρά αλλά είναι και συμπόνια, και συντριβή και γιατρειά και βάλσαμο και λήθη και τρέλα. 3 Για μένα είσαι ότι θα μπορούσες αλλά και ότι δεν θα μπορούσες να γίνεις. 4 Μαζί σου όλα ή τίποτα. Σου δίνω και παίρνω τα πάντα, κερδίζω και χάνω τα πάντα. 6 Λύνουν τα μαλλιά σου ο βουερός άνεμος αδερφωμένος με τις αχτίδες του ήλιου. Δένουν στο χαμόγελο σου τα όνειρα μου και παίρνουν το δρόμο της ανάστασης και της πραγμάτωσης. Κελαρύζουν οι ελπίδες στα μάτια σου, σαν τα ρυάκια που ανοίγουν νέους δρόμους πάνω στο κορμί της Άνοιξης. 7 Μαζί σου δεν μπορεί να με καθυποτάξει κανένας νόμος. Ακόμα και οι θύμισες της αγκαλιά σου ζωντανεύουν και πυρπολούν τις αισθήσεις μου. 8 Φλόγες που καίνε οι στιγμές σου γεμίζουν με έντονες πινελιές από τα τρυφερά χρώματα του κορμιού σου. Στην αγκαλιά σου τα τριαντάφυλλα ανασαίνουν σκορπώντας τη γύρη και τα πέταλα τους σε μονοπάτια ευτυχίας και τα πουλιά φτερουγίζουν ανάμεσα από τα σύννεφα ξαποσταίνοντας πάνω στις ράγες του ουράνιου τόξου, κουβαλώντας με το ράμφος τους όλες τις προσδοκίες μου. 9 Αγαπημένη μου, όλα δείχνουν ότι δεν μπορεί τίποτα να μας χωρίσει, ούτε ο χρόνος, ούτε ο χώρος, ούτε ο θάνατος… 10 Αλλά επειδή σ' αγαπώ θα σε αφήσω και θα φύγω μακριά σου όταν νοιώσω πως η αγάπη μου έχει γίνει ένα κλουβί για σένα, γιατί δεν υπάρχει μεγαλύτερη αξία από την ελευθερία και η πραγματική αγάπη με την ελευθερία είναι σαν την φωτιά με το φως που πάνε πάντα μαζί. ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΑΤΣΟΥΛΗΣ
Views: 217 Manolis Katsoulis
(90) ΤΑ ΑΣΤΡΑ ΛΑΜΠΟΥΝ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ - ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΑΤΣΟΥΛΗΣ
 
04:03
Φώτο: ΚΛΑΟΥΝΤΙΑ ΤΟΑ Amare, aimer, любовь, lieben, amar- - - Ω, αγάπη! Μου έφερες στη γη αυτό που πίστευα ότι θα βρω μόνο στον ουρανό. - - -
Views: 215 Manolis Katsoulis
New Women and Old Cars - Manolis Katsoulis 🔥 TOP 482 🔥
 
02:48
Music: Big Car Theft Audionautix - Pictures: Pixaday - Νέες γυναίκες και παλιά αυτοκίνητα - Yeni Kadınlar ve Eski Arabalar- Nouvelles femmes et vieilles voitures - Neue Frauen und alte Autos -新しい女性と古い車 - Wanita Baru dan Mobil Tua - Nuevas mujeres y autos viejos -Nuove donne e vecchie macchine
Views: 416 Manolis Katsoulis
Blue life 💜💜 Manolis Katsoulis 💜💜360 💜💜
 
02:54
Picture : Pixabay 💜💜 Μπλε ζωή - Голубая жизнь - Blaues leben - Vida azul - Vita blu - La vie bleue - Mavi hayat 💜💜
Views: 3529 Manolis Katsoulis
Όλα θα σβήσουν: Μαρία Πολυδούρη
 
06:20
Φωτογραφίες: Pixaday - Μουσική : Exotic Battle - Kevin MacLeod Όλα θα σβήσουν 1 Όλα θα σβήσουν και του ήλιου η πλανεμένη αχτίδα είναι η στιγμή να φύγει. Πάλι η βουβή μας κάμαρα χωρίς καμμιάν ελπίδα τάδεια μας μάτια σμίγει. 2 Κι' απόψε η νύχτα θα διαβή με την τρελλή μου σκέψη, όλη φιλιά και δάκρι και θα μας εύρη η αυγή, νεκρούς που θάχουν επιστρέψει σε μιας ζωής στην άκρη. 3 Ό,τι μάταιο στις μέρες μου μπαίνει πιο μάταιες πούνε με φόβο το κοιτάζεις. Εξώ στον κήπο από χαρά τάνθη λιγοθυμούνε. Σαν τι χαρά μου τάζεις 4 κι' όλο γυρίζω τη ματιά στην άψυχή σου εικόνα; Διάδημα απ' άσπρο φως σου γίνεται του βάζου μου η εαρινή κορώνα, της μυγδαλιάς ο ανθός. 5 Κ' έτσι γλυκαίνει σου η μορφή και στο άρωμα η καρδιά μου, που να σε καρτερώ να σε λυγίσουν τα βαριά μύρα ναρθής κοντά μου, ναρθής με τον καιρό. 6 Είμαι τρελλή να σ' αγαπώ, αφού πια έχεις πεθάνει, να λυώνω στη λαχτάρα των φιλιών, να νοιώθω τώρα πως αυτό που μούδωσες δε φτάνει, δε φτάνει η δρόσος των παλιών. 7 Με μιαν ασίγαστη μανία να θέλω ό,τι μου λείπει, να θέλω ό,τι μου κράτησες κρυφό κ' έτσι να δέρνωμαι μ' αυτό το μάταιο καρδιοχτύπι. Στα μάτια σου την τρέλλα να ρουφώ. 8 Τι θ' απογίνω, αγαπημένε, που θα σε ζητήσω; Άλλοτε οι μέρες φεύγανε στην προσμονή σου σκιές. Αιώνες καρτερώντας σε μπορούσα να διανύσω, με τόνειρό σου οι πίκρες μου γλυκιές. 9 Που νάσαι; Τι ναπόμεινε από σε να το ζητήσω; Που νάναι το στερνό μου αυτό αγαθό; Ω, δεν μπορεί μια ολόκληρη ζωή γι' αυτό να ζήσω και μάταια καρτερώντας να χαθώ. 10 Άνοιξη! Ο ήλιος χρυσαφιού πλημμύρα. Μάγια, μύρα παντού και σαγαπώ, σε καρτερώ. Βραδύνεις κ' υποψιάζομαι, ζηλεύω, δεν σου πήρα όλης σου της ψυχής το θησαυρό. 11 Τα λόγια σου! Ω, τα λόγια σου, μια υπόσχεση που καίει μια υπόσχεση που αργεί πολύ ναρθή. Τ' ακούω παντού, δεν παύουνε. Μέσα τους κάτι κλαίει, μέσα τους τρέμει η αγάπη σου, προτού μοιραία χαθεί. 12 Τα λόγια σου με μέθυσαν τη μέθη του θανάτου κι' ακόμα δεν εσίγασαν. Μιλούν και με τρελλαίνουν, με μεθούν, με φέρνουν πιο σιμά σου, ενώ πιο ακαταμάχητα στην ύπαρξη καλούν. 13 Αγαπημένε, αν τη ζωή τη δώσω πίσω, 'πε μου, τι θα ωφελήση, αφού δε θα σε βρω; Δε λογαριάζω τη ζωή, μα πως μπορεί καλέ μου, να σβήση πια η αγάπη μου; Και να μη σ' αγαπώ, 14 ενώ θάναι Άνοιξη παντού που ακούστηκε η φωνή μας να επικαλήται τον αιώνιο έρωτα και μεις στεφάνι να του πλέκουμε με μόνο το φιλί μας, μέσα στο γιορτασμό λατρείας θερμής. 15 Ω, δε μου δίνει ο θάνατος καμμιά καμμιάν ελπίδα και μου τις έσβησε η ζωή σα μια ψυχρή πνοή. Τώρα μου μένει στου έρωτα την άγρια καταιγίδα να ιδώ να μετρηθούν για με θάνατος και ζωή. Μαρία Πολυδούρη
Views: 953 Manolis Katsoulis
Red grids in the chaos of the conception 👩🐾 Manolis Katsoulis 👩🐾494
 
04:35
Music: Turn Up Burn Up - Diamond Ortiz 👩🐾 Pictures: Pixaday 👩🐾
Views: 664 Manolis Katsoulis
Τί όμορφη που είναι η αγάπη μου 💚💛💜 Μανώλης Κατσούλης💜  What beautiful is my love
 
10:05
Μ’ αγαπάει; Δε μ’ αγαπάει; Μαργαρίτα τον ανείπωτο καημό της προσμονής μου θα σου ξομολογηθώ, που καλπάζει, ξελογιάζει και αφηνιάζει η ανταύγεια απ' τα χρωματοστόλιστα άνθη σου σαν φαντάζει. Σαν σε βλέπω μ' ανοιγμένα τα φτερά, -φεύγεις, που πας;- κρεμασμένη όλο νάζι και καμάρι, λίγο πιο πάνω απ' το χορτάρι, τη μνήμη μου κεντά μια άλλη μεταξένια ομορφονιά σαν και σένα πλουμιστή και ζωγραφιά με περίσσια τριφεράδα φροντισιά και χάρη. Κρυφοκλαίει το δειλινό και η καρδιά μου σπαρταράει. Άκου τα τικ τακ που κάνει σαν της λέει σ’ αγαπώ, και θα το λέει όσο ζω, τα ματόφυλλα σκορπάει ένα ένα τα ανθόφυλλα μαδάει και ρωτάει: Μαργαρίτα. Μ’ αγαπάει; Δεν μ’ αγαπάει; Και τι όμορφη που είναι η αγάπη μου! Η θωριά της σαν τα άστρα σε αφέγγαρη νυχτιά. Χλιμιντρά ο άνεμος δροσιά στο πρόσωπο της. Τα μαλλιά της σαν σημαία που παιανίζει ο θρίαμβος του έρωτα και της αγάπης κυματιστά, Αντιστύλι τρυφερό, είναι ο λαιμός της. Και τι όμορφη που είναι η αγάπη μου! Μαργαρίτα αγαπώ. Μια απέραντη φωτιά με έχει φλογίσει ως εκεί πάνω. Κι αν έχω μάτια, χωρίς αυτήν είναι σκοτάδι. Τί να τα κάνω; Πάει καιρός τώρα που έρχεται κουνιστή και λυγιστή μόνο στα όνειρα μου. Κι όταν ανοίγω τα μάτια μου. Τι είναι κι αυτό χαρά μου; Ένα τραγούδι λατρεμένο που αποπνέει θλίψη και πόνο την συνοδεύει καθώς πάει, κι όλο πάει εκεί όπου στο παρελθόν βρεθήκαμε μαζί και η καρδιά μου τότε σαν ένα ετοιμοθάνατο σπουργίτι σπαρταράει. Καβάλα στο μαΐστρο πάει μακριά μου, την ξεναγεί η θύελλα που φτιάχνει η ερημιά μου και την αναπολεί η σκέψη μου εμπρός σε άδειο παραθύρι, προσμένοντας κάποια στιγμή ξανά στη ζεστασιά της αγκαλιάς του χθες να γείρει. Σαν μαγεμένος, διπλοσκιές σε ακρογιαλιές ζητάω και ψάχνω τα σημάδια από τα βέλη που άφηνε μες της νυχτιάς της άστερης το ολόγιομο φεγγάρι πάνω στο κορμί της θάλασσας αλλά και πάνω μου. Πονάω! Χωρίς αυτήν να ξέρεις στης θλίψης τις ανηφοριές παντοτινά θα σεριανάω το παρελθόν θα σκέπτομαι προσμένοντας και πάλι πίσω να γυρίσει, σαν αετός που πέταξε πολύ ψηλά στις ομορφιές του ουρανού και πως ν’ αντέξει μάτια μου στα τάρταρα της μοναξιάς να ξανά περπατήσει. Πονάω! Τι είναι η θάλασσα χωρίς το ακρογιάλι; Χωρίς την αγάπη μου, τι είναι το ακρογιάλι; Αν είχες μάτια αγάπης μάτια μου θα 'βλεπες πόσο αγαπάω. Μαργαρίτα. Μ’ αγαπάει; Δεν μ’ αγαπάει; Και τι όμορφη που είναι η αγάπη μου! Τα δυο στήθη της, δυο λόφοι, δυο εραστές, δυο ηφαίστεια που εκκρίνουν λάβα, δυο λωτοί, δυο βοτσαλένιες αμμουδιές, δυο πορφυρένιες όλο γλύκα από νέκταρ στάλες, της αγάπης μέδουσες χωρίς ανιχνευτές που κατευθύνει μια νεράιδα σε ανοιχτές αγκάλες. Και τι όμορφη που είναι η αγάπη μου! Μαργαρίτα δε μπορώ. Το στόμα της λουλούδι τρυφερό, με κοραλλένια χείλη. Τα λόγια της κυματιστό, γάργαρο και διάφανο νερό που μπαινοβγαίνει σε κοχύλι γεμίζοντας τα σύμπαντα με Οδύσσειες αρματωσιές που αντί να σβήνουν φουρτούνιαζαν τη θάλασσα και μάτωναν το δείλι. Μα πως; Θεέ μου πως; Πως θέλεις να ξεχάσω; Πως; Τα μάτια της –φλογοληστές- που έκλεβαν το άσπιλο το φως από αστέρια, ήλιο και φεγγάρι, και το έριχναν στα μάτια μου με ασημένιες και χρυσές κλωστές, με έδεναν και με έστελναν πάνω σε ηλιοβασιλέματα και ουράνιων τόξων ράγες - σαϊτιές άλλοτε σε παράδεισου στιγμές και άλλοτε αδιάβαστο στο χάρο να με πάρει. Μαργαρίτα. Η Άνοιξη που έφερες, μπήκε στην καρδιά μου, ξύπνησε όσους σπόρους βρήκε εκεί και άνθισαν όλοι μαζί χαρά μου. Ξέρω ζητιάνους της αγάπης και του έρωτα που στερηθήκανε μια ζωή λίγη στοργή και λίγο χάδι κι έφυγαν με μια πληγή μες την ψυχή και ένα παράπονο θλιμμένο, υστερόγραφο στα χείλη αφημένο. Όταν σε κρατώ στα χέρια Μαργαρίτα ακριβή μου είναι όλοι αυτοί μαζί μου, σκαφτιάδες της αγάπης και του έρωτα προσμένοντας ανταμοιβή κρατώντας το λουλούδι σου με προσμονή, χαρά μου. Την ώρα που ένας μίσχος και λίγα πέταλα σκάνε δειλά δειλά μυριάδες θλίψεις με τα δάκρυα τους τα ποτίζουν, και μου βαθαίνει η αγκαλιά και με πληγώνουν μαχαιριές - παραγγελιές σε καταγώγια μυστικά, μεθύσια μες τα μπαρ των λιμανιών που εριδίζουν και ζεϊμπεκιές που μες το ημίφως και μες την κάπνα με του έρωτα τα βέλη καρφωμένα στην καρδιά βαθειά χορεύοντας παραπατούν και στροβιλίζουν. Όταν στου δειλινού τη σιγαλιά του αηδονιού ακούγεται το ερωτικό τραγούδι, τι κρίμα, πόσο λυπάμαι όσους δεν άκουσαν ποτέ αυτό το κάλεσμα ζωής, όσους δεν έζησαν σ’ αυτή την χρωματοστόλιστη γιορτή μόνο έτρεχαν σκυφτοί μία ζωή σαν ποντικοί για ένα ευρώ, ένα δολάριο, ένα ρούβλι, μια δραχμή στης πόλης το λαγούμι, την αιθαλομίχλη και οχλοβοή. Και τι όμορφη που είναι η αγάπη μου! Μανώλης Κατσούλης
Views: 3648 Manolis Katsoulis
Τριανταφυλλένια: Αγάπα Με Όσο Σε Αγαπώ.
 
06:31
Τριανταφυλλένια μου είσαι τόσο όμορφη, μα τόσο όμορφη που ακόμα και τα λουλούδια σε ζηλεύουν. Με αγαπάς. Το ξέρω! Το βλέπω στο πρόσωπο σου που είναι χαρούμενο σαν την Άνοιξη. Το βλέπω στα μάτια σου που όταν με κοιτάς λάμπουν σαν μοναχικά άστρα σε νυχτερινό ουρανό. Είσαι όμορφη ακόμα και όταν κοιμάσαι. Ναι,τα μαλλιά σου μοιάζουν να είναι από μετάξι, σαν να τα έβαψε με τα χρώματα του το ουράνιο τόξο καθώς το παρακαλούσα να γίνει ομπρέλα και να σε προστατέψει από τον βουερό άνεμο και την βροχή. Θέλω να σε σφίξω στην αγκαλιά μου αλλά φοβάμαι μη σε ξυπνήσω, μη τρομάξω τα βλέφαρα σου που ανοιγοκλείνουν σαν τις βεντάλιες του παγωνιού. Θέλω να μη ταράξω τα όνειρα σου. Άλλωστε το ολόγιομο φεγγάρι, που το περίμενες με τόση λαχτάρα κρύφτηκε πίσω από το ψηλό βουνό. Ήρθε και έφυγε δίνοντας παράγγελμα στους ερωτευμένους, να πάνε στις φωλιές τους, για να προϋπαντήσουν ο ένας τον άλλον, για να προϋπαντήσουν τα όνειρα τους. Κι εγώ αγαπημένη μου θέλω όταν ξυπνήσεις να μας βρει μια λατρεμένη μέρα. Ο ήλιος να λάμπει στον ουρανό όπως δεν έχει λάμψει μέχρι τώρα. Τα πουλιά να τιτιβίζουν του έρωτα και της αγάπης το τραγούδι καθώς θα τρέχω να σε πιάσω, παίζοντας τις πεταλούδες, ανάμεσα στα δέντρα του δάσους. Πάνω στην ποδιά σου, Ακούμπησα ένα κόκκινο τριαντάφυλλο, για να θυμίζει σε όλους για πάντα το όνομά σου. Γιατί Τριανταφυλλένια με αγαπάς. Γιατί Τριανταφυλλένια είσαι αληθινή και δεν είσαι ένα όμορφο όνειρο. Γιατί Τριανταφυλλένια είσαι δική μου. Γιατί Τριανταφυλλένια είσαι τα πάντα για μένα αφού είσαι η αγάπη μου. Και δε θέλω τίποτα άλλο από εσένα Τριανταφυλλένια μου: Αγάπα Με Όσο Σε Αγαπώ. Μανώλης Κατσούλης Δημιούργησα αυτό το βίντεο με το Πρόγραμμα επεξεργασίας βίντεο του YouTube (http://www.youtube.com/editor)
Views: 563 Manolis Katsoulis
(116) Ο ΑΕΤΟΣ, Η ΑΛΕΠΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΥΝΕΛΙ
 
02:11
(116) TΗΕ EAGLE THE FOX AND THE RABBIT
Views: 245 Manolis Katsoulis
Ανεμώνη - Μανώλης Κατσούλης (p5)
 
02:56
anemone - anemoni - アネモニ Ανεμώνη Χορό είχαν στήσει δυο Ανεμώνες Με αγάπη Άνοιξης χρωματιστής Κάτω απ’ τον ήλιο παίζαν, γελούσαν Και ήταν ο έρωτας τραγουδιστής και ρυθμιστής. Φιλιά και χάδια πάθους σκορπούσαν Διπλοσκιές που γκρέμιζαν τις θημωνιές Αιώνιοι όρκοι και υποσχέσεις Του πόθου λόγια, κραυγές ζεστές οι εραστές. Μα η Άνοιξες δεν κρατούν παντοτινά Έρχεται βροχή, κρύο και χιόνι Και χαλάει τα λουλούδια ο βοριάς Και το χώμα σε σκεπάζει μόνη ανεμώνη. Μανώλης Κατσούλης Το όνομα του λουλουδιού συνδέεται με τον αρχαίο ερωτικό μύθο του Άδωνι και της Αφροδίτης. Ο μύθος είναι πολύ γνωστός. Ενέπνευσε μάλιστα και μεγάλους ποιητές όπως ο Οβίδιος και αρκετά αργότερα ο Σαίξπηρ να γράψουν ύμνους σ' αυτόν τον έρωτα. Εδώ θα αναφερθούμε στο σημείο εκείνο του μύθου που έχει σχέση με το λουλούδι. Σύμφωνα με το μύθο λοιπόν ο Άδωνις βγήκε για κυνήγι στο δάσος. Εκεί όμως τον παραφύλαγε ο θεός Άρης ο προηγούμενος εραστής της Αφροδίτης που ζήλευε τον Άδωνι αφού η Αφροδίτη τον παράτησε για τα μάτια του ωραίου νέου. Ο Άρης μεταμορφώθηκε σε άγριο κάπρο, επιτέθηκε στον Άδωνι και τον πλήγωσε θανάσιμα. Η Αφροδίτη άκουσε τα βογκητά του Άδωνι και έσπευσε να τον βρει. Όμως ήταν πια αργά. Απαρηγόρητη η Αφροδίτη πήρε στην αγκαλιά της το άψυχο σώμα του αγαπημένου της και όπως λέγεται ράντισε με νέκταρ την πληγή. Και από το μείγμα που έκαναν το νέκταρ με το αίμα ξεπήδησε ένα όμορφο λουλούδι. Μόνο που η ζωή αυτού του λουλουδιού κρατάει λίγο. Όταν ο άνεμος φυσάει κάνει τα μπουμπούκια του φυτού να ανθίσουν και ύστερα ένα άλλο ανεμοφύσημα παρασέρνει τα πέταλα μακριά. Έτσι το λουλούδι αυτό ονομάστηκε ανεμώνη ή ανεμολούλουδο επειδή ο άνεμος βοηθάει την ανθοφορία του αλλά και την παρακμή του.
Views: 226 Manolis Katsoulis
Όπως ο ανθός της μυγδαλιάς μέσα στο καταχείμωνο. TOP 486
 
04:49
Pictures: Pixaday Music: Gymnopedie No 3 - Wahneta Meixell Επιθυμώ μια αγάπη που να είναι έντονη και να με συνεπαίρνει όπως ο ανθός της μυγδαλιάς μέσα στο καταχείμωνο. Να κυριεύει την καρδιά μου με ένα ισχυρό γλυκό πάθος, σαν να κολυμπάω μέσα στο βαθύ μπλε θαλασσινό νερό ένα καλοκαιρινό ηλιοβασίλεμα του Αιγαίου πελάγους. Να σαρώνει το μυαλό μου και να το κάνει να αντιστέκεται υπονομεύοντας κάθε λογική σκέψη καταργώντας τους αβάσταχτους νόμους. Να διαδίδει και στο τελευταίο μόριο του κορμιού μου την θέρμη της ερωτικής πανδαισίας ξεπλένοντας το με τις αχτίδες του Ήλιου παύοντας τον χώρο και τον χρόνο, καταλύοντας κάθε νομοτέλεια τους δημιουργώντας το σύμπαν μας από την αρχή, ονειρεμένο ατελείωτο και παντοτινό, ευλογημένο από τα βάθη των αιώνων, με νέες αισθήσεις και όργανα που θα αρχίζουν και θα τελειώνουν σε πλήρη συνεύρεση και συνταύτιση μεταξύ μας, παίζοντας με την μυρωδιά και την τρυφεράδα των λουλουδιών, την απεραντοσύνη της θάλασσας και των οριζόντων, την μουσικότητα του βουερού ανέμου, του κελαρύσματος των ποταμών και του κελαηδήματος των αηδονιών. Μανώλης Κατσούλης
Views: 640 Manolis Katsoulis
480 Long note four - Kevin MacLeod
 
06:22
Pictures Pixabay
Views: 1685 Manolis Katsoulis
(54) QUESTA E' LA PIU' BELLA DONNA NEL MONDO
 
04:01
KΛΑΟΥΝΤΙΑ ΤΟΑ
Views: 5643 Manolis Katsoulis
Σ' αγαπάω ακόμα, να ξέρεις .... - Μανώλης Κατσούλης
 
06:44
Ήμουν ένα πουλί, και μαζί σου πέταξα τόσο ψηλά, που όταν έμεινα μόνος, δεν ήξερα από εκεί πάνω, πως να κατέβω. Αχ! Αυτά τα όνειρα δεν φτάνει που έρχονται μόνο όταν κοιμάμαι αλλά δεν μπορώ και να τα θυμηθώ κι όταν ξυπνάω. Σήμερα το πρωί ξύπνησα με δακρυσμένα μάτια . Δεν θυμάμαι τί ονειρεύτηκα αλλά σίγουρα αυτό θα ήταν ….. Η καρδιά μου κολυμπούσε σε φουρτουνιασμένη θάλασσα. Ένοιωθα, σαν καπετάνιος χωρίς το πλοίο του. Δεν είχα στόχο. Δεν είχα κατεύθυνση. Ήθελα να ακούσω την γλυκιά φωνή σου να τιτιβίζει στα αυτιά μου. Εσύ έλειπες και όλα ήταν απόμακρα, σκοτεινά. Χωρίς τα μάτια σου. Χωρίς το άγγιγμα σου. Χωρίς τα γέλια σου. Χωρίς τα αστεία σου. Που είναι εκείνες οι όμορφες και λαμπερές μέρες; Τίποτα δεν έχει μείνει τώρα πια. Μόνο αναμνήσεις σαν θύελλες που ξεσηκώνουν το μυαλό μου, σαν φωτογραφίες που ποτέ δεν θα κουραστώ να τις βλέπω. Η καρδιά μου λέει: Μου λείπεις αγάπη μου. Μου λείπεις πολύ. Το μυαλό μου λέει: Θα προτιμούσε να μπορούσα να επανέλθω σε μένα χωρίς εσένα. Μακάρι να μπορούσα να πάρω πίσω το χθες μου. Να πάρω πίσω την ζωή μου, την καρδιά μου, την ψυχή μου. Να κτίσω από την αρχή τα όνειρα και τις ελπίδες μου. Έπρεπε να το είχα κάνει πολύ καιρό πριν, όλα τότε θα ήταν πιο εύκολα. Είναι αλήθεια, και για να είμαι δίκαιος θα πρέπει να παραδεχτώ, ότι η αγάπη σου με έκανε να αισθάνομαι ελεύθερος. Ακόμα και με δίχως φτερά θα μπορούσα να πετάξω. Ήμουν ένα πουλί και μαζί σου πέταξα τόσο ψηλά που όταν έμεινα μόνος δεν ήξερα από εκεί πάνω πως να κατέβω. Η καρδιά σου ήταν ο τόπος όπου κατέφευγα όταν ένιωθα λυπημένος. Ήξερα ότι ήμουν προστατευμένος και κανείς δεν μπορούσε να μου κάνει κακό. Μόνο μαζί σου αισθάνθηκα πραγματικά ολοκληρωμένος . Τώρα οι σκέψεις αυτές θα παραμείνουν μόνο σε μένα, αφού εσύ για πάντα έχεις κάνει την επιλογή σου. Αν και αυτό με κάνει να αισθάνομαι άσχημα, το σέβομαι. Κάνε τη ζωή σου όμορφη και γαλήνια. Θέλω να είσαι για πάντα χαρούμενη και ευτυχισμένη. Ελπίζω μόνο ότι κάθε φορά που θα με σκέπτεσαι να μην είμαι για σένα ένας ηλίθιος τύπος που αγάπησε με όλη την καρδιά του, αλλά ποτέ και κανείς αυτόν δεν τον αγάπησε .... Σ’ αγαπάω ακόμα, να ξέρεις…. Μανώλης Κατσούλης
Views: 638 Manolis Katsoulis
(42) Σ'ευχαριστώ Θεέ μου - Μανώλης Κατσούλης
 
04:27
Σε ευχαριστώ που μου έδωσες το νου, την καρδιά και τα χέρια ώστε να έχω την δύναμη να προσθέτω κι εγώ πινελιές αγάπης στο θαυμαστό πίνακα της κοσμογονίας Σου!
Views: 754 Manolis Katsoulis
(123) Ερωτικό κάλεσμα - Μενέλαος Λουντέμης
 
03:17
https://www.facebook.com/katsoules Ἔλα κοντά μου, δὲν εἶμαι ἡ φωτιά. Τὶς φωτιὲς τὶς σβήνουν τὰ ποτάμια. Τὶς πνίγουν οἱ νεροποντές. Τὶς κυνηγοῦν οἱ βοριάδες. Δὲν εἶμαι, δὲν εἶμαι ἡ φωτιά. Ἔλα κοντά μου δὲν εἶμαι ἄνεμος. Τοὺς ἄνεμους τοὺς κόβουν τὰ βουνά. Τοὺς βουβαίνουν τὰ λιοπύρια. Τοὺς σαρώνουν οἱ κατακλυσμοί. Δὲν εἶμαι, δὲν εἶμαι ὁ ἄνεμος. Ἐγὼ δὲν εἶμαι παρὰ ἕνας στρατολάτης ἕνας ἀποσταμένος περπατητὴς ποὺ ἀκούμπησε στὴ ρίζα μιᾶς ἐλιᾶς ν᾿ ἀκούσει τὸ τραγούδι τῶν γρύλων. Κι ἂν θέλεις, ἔλα νὰ τ᾿ ἀκούσουμε μαζί. Μενέλαος Λουντέμης
Views: 760 Manolis Katsoulis
Io sono innamorato di te 💛♡   Manolis Katsoulis 💛  TOP 105 🐈  HD
 
14:00
https://www.facebook.com/katsoules Δημιούργησα αυτό το βίντεο με το Πρόγραμμα επεξεργασίας βίντεο του YouTube (https://www.youtube.com/editor)
Views: 4178 Manolis Katsoulis
The Sun of Love - HD - TOP 544
 
03:48
#Mặt trời của tình yêu #Le soleil de l'amour #Die Sonne der Liebe #愛の太陽 #Matahari cinta #Grian an ghrá #Sólin ástin #El sol del amor #Roja hezkirina #Хайрын нар #प्रेमको सूर्य #Aşkın güneşi #O sol do amor #Ang araw ng pag-ibig #Slunce lásky#Солнце любви #Soarele iubirii ###Il sole dell'amore #Ο Ήλιος της Αγάπης
Views: 3723 Manolis Katsoulis
Δες το βίντεο αυτό πριν κάνεις κριτική για οποιονδήποτε [Vietsub + Lyrics]
 
02:19
Όλοι οι άνθρωποι είναι σαν το φεγγάρι έχουν μια πλευρά που δεν την δείχνουν ποτέ! Ένας άντρας 24 χρονών κοιτάζοντας έξω από το παράθυρο του τρένου που πήγαινε προς τον βορά, φώναξε: «Μπαμπά κοίτα, τα δέντρα πηγαίνουν προς τα πίσω». Ο πατέρας χαμογέλασε και φαινόταν ικανοποιημένος από την παρατηρητικότητα του γιου του. Ένα ζευγάρι που καθόταν δίπλα τους αισθάνθηκε οίκτο για την παιδιάστικη συμπεριφορά του 24χρονου. Ξαφνικά ο νεαρός αναφώνησε και πάλι: «Μπαμπά κοίτα τα σύννεφα τρέχουν μαζί μας». Το ζευγάρι βλέποντας τον πατέρα να μην αντιδρά ανεξήγητα στις ανορθόδοξες παρατηρήσεις του 24χρονου γιου του αλλά αντιθέτως να χαμογελά και να τον επιβραβεύει αγκαλιάζοντας τον θριαμβευτικά, δεν άντεξε. Η κοπέλα του ζευγαριού ρώτησε έκπληκτη τον πατέρα: «Καλά γιατί δεν πηγαίνετε τον γιος σας σε έναν καλό γιατρό; Αυτό που κάνετε είναι έγκλημα εις βάρος της νοημοσύνης του». Ο πατέρας χαμογέλασε τρυφερά και της απάντησε: «Αυτό έκανα την περασμένη εβδομάδα και τώρα μόλις επιστρέφουμε από το νοσοκομείο. Ο γιος μου ήταν εκ γενετής τυφλός, αλλά από σήμερα μπορεί να βλέπει…..»
Views: 234 Manolis Katsoulis